Maja Skwarka

Maja przyszła na świat 2 marca 2012 roku. Pierwsze badania dawały nadzieję, że będzie zdrowa, jednak życie szybko pokazało, że przed tą dziewczyną stoi ogromna, niesprawiedliwa walka.

Zdiagnozowano u niej zespół Downa, hipoplazję móżdżku, niedosłuch na lewe ucho oraz wadę wzroku +6. Maja nie mówi. Od urodzenia wymaga codziennej rehabilitacji i nieustannego poszukiwania nowych metod terapii, które choć trochę mogłyby poprawić jej stan zdrowia.

Kiedy mieliśmy nadzieję – wszystko runęło

Do 8. miesiąca życia Maja była pogodnym, uśmiechniętym dzieckiem. Reagowała na kontakt, uśmiechała się, robiła postępy. A potem… wszystko się zatrzymało.

Maja przestała się uśmiechać, przestała nawiązywać kontakt. Lekarze odkryli kolejne dramatyczne wyzwanie – silną, lekooporną padaczkę, początkowo mylnie diagnozowaną jako inny zespół. Każdy dzień zamienił się w walkę z napadami, dobieraniem leków, szukaniem specjalistów, którzy pomogliby choć trochę przywrócić jej utraconą sprawność.

Dopiero intensywne leczenie przyniosło cud: napady padaczkowe zmniejszyły się niemal o 80%.

Kolejne ciosy – choroba płuc, operacje i sepsa

Maja miała przejść operację stóp, aby poprawić ich ustawienie i napięcie mięśniowe. Niestety jej stan zdrowia nie pozwolił na zabieg.

Pod koniec 2024 roku Maja zaczęła gasnąć. Lekarze nie potrafili ustalić przyczyny. W styczniu jej stan pogorszył się dramatycznie – Maja miała poważne problemy z oddychaniem. Badania płuc dały przerażającą odpowiedź.

Dziewczynka trafiła natychmiast na stół operacyjny. Przeszła 5 operacji płuca w Matce Polce w Łodzi. Następnie została przewieziona do Rabki, gdzie czekała ją kolejna, 6–8-godzinna operacja. Lekarze – specjaliści, autorytety – dosłownie uratowali Mai życie.

Jakby tego było mało, pojawiła się sepsa poopercacyjna. Maja schudła 15 kilogramów. Cała wypracowana przez lata sprawność… zniknęła.

Dziewięć miesięcy walki o powrót do świata żywych

Dziś Maja znów zaczyna wszystko od początku. Rehabilitacja, rehabilitacja i jeszcze raz rehabilitacja. Bez niej nie ma szans, by odzyskała choć część tego, co zabrała jej choroba.

Dlaczego prosimy o pomoc?

Maja potrzebuje:

– intensywnej, codziennej rehabilitacji neurologicznej,

– terapii w wodzie,

– terapii logopedycznej,

– specjalistycznego leczenia padaczki,

– leków, konsultacji, badań, sprzętu medycznego,

– wsparcia podczas powrotu do sprawności po ciężkich operacjach płuc.

Koszty są ogromne, a bez wsparcia ludzi o dobrych sercach nie damy rady zapewnić jej leczenia, które ratuje jej życie i pozwala jej żyć choć trochę jak innym dzieciom.

Pomóż Mai znów się uśmiechnąć. Każde wsparcie to krok do przodu w jej walce o życie.