Jasiek Długaszek

Janek w tym roku walczy. Bardzo dzielnie i nieustannie.

Przeszedł początkiem roku operację potrójnej osteotomii bioder, która dała mu realną szansę na naukę chodzenia. W końcu uwolnił się od bólu. W końcu nóżki są tej samej długości. W końcu czuć, że można więcej. Zostały dwie blizny, które nazywamy "drapnięciem tygrysa" i które do końca życia będą świadczyć o tym, że nasz syn przetrwał jeden z najbardziej bolesnych zabiegów ortopedycznych.

Ale operacja to nie czary-mary, teraz pora ciężko zapracować na możliwość kroczenia. A jest to nie lada wyzwanie dla dziecka, które boryka się ze spastycznym porażeniem mózgowym czterokończyn owym...

Na razie jest to trudne. Po operacji znacząco wydłużyły się mięśnie nóg, a mięsień wydłużony jest słaby. Jasia nóżki po pewnym czasie same zaczynają drżeć. Nadal musi je wzmacniać.

Jaś codziennie ćwiczy w domu, masuje, ma elektrostymulację, rozciąganie i się pionizuje. Codziennie jeździ też na rehabilitację. Grafik dnia ma bardzo napięty.

Najlepszym rozwiązaniem dla niego jest kontynuacja pracy z zespołem rehabilitantów, którzy pracowali z nim od pierwszego dnia po operacji w Paley European Institute. Efekty z tygodnia na tydzień robiły na nas ogromne wrażenie. Niestety wiąże się to z dużymi kosztami. Chcielibyśmy pokazywać się co 4 miesiące na turnusie w Warszawie, by kontynuować obraną drogę rehabilitacji. Tym bardziej, że fizjoterapeuci współpracują z naszymi na miejscu zamieszkania i na prawdę wszyscy idą jednym krokiem do wspólnego celu.

A jaki mamy cel?

Samodzielność.

Marzymy, że któregoś dnia nasz syn weźmie swoją przyjaciółkę za rączkę i pójdą na spacer. Wystarczy nam tyle.

Z całych sił staramy się i w staraniach nie ustaniemy, by nasz Jasiek postawił swój pierwszy samodzielny krok. Tym bardziej, że ma predyspozycje do chodu nie możemy się poddać. Dla niego ten mały krok to początek nowego życia.

Z Twoją pomocą może stać się to realne

Dziękujemy za każdą pomoc

Rodzice Jasia - Kasia i Artur