1043 Julia Pawłowska

Witaj! Nazywam się Julia i już w brzuszku mamy miałam pod górkę.

Gdy miałam 22 tygodnie, zaczął mi zagrażać poród przedwczesny. Mamusia leżała tydzień w jednym szpitalu, a potem przetransportowano nas karetką do Instytutu CZMP w Łodzi.

Potem wcale nie było spokojniej, mamusia musiała leżeć w szpitalu co miesiąc i tak aż do lipca 2018 kiedy przyszłam na świat w zielonych wodach płodowych i wyciągnięto mnie kleszczami, moje tętno spadało, całe szczęście ja tego wcale nie pamiętam, choć mamusia mówi, że to był horror. Niestety po takim porodzie nie mogłam szybko opuścić szpitala, musiałam spędzić tam tydzień.

W domu ciągle płakałam i bardzo mało spałam, ale wszyscy mówili, że to normalne. Dobrze, że mam taką dzielną mamę, bo gdy zaczęła opadać mi głowa nie posłuchała, że to normalne i zabrała mnie do szpitala. I tak gdy miałam 8 miesięcy mamusia usłyszała, że choruję na epilepsję, mam obniżone napięcie mięśniowe i pilnie potrzebuję rehabilitacji.

Nadal chodzę chwiejnie, sporo się potykam, nie umiem jeździć na rowerze, hulajnodze i mimo że mam 4 lata nadal nie umiem prawidłowo biegać. Niestety, mam jeszcze wysoką krótkowzroczność: -13.25, astygmatyzm, niedowidzenie obuoczne i niedokrwistość tarczowatokrwinkową. Mimo tego zwykle jestem bardzo wesoła, pogodna i dzielna. Coraz lepiej mówię i mam wiele do powiedzenia!

W tym miejscu chciałabym poprosić Cię o wsparcie mnie poprzez oddanie 1,5% swojego podatku lub darowizny. Pomoże mi to lepiej się rozwijać, opłaci rehabilitacje, leki albo terapię dla moich oczu, abym wciąż mogła widzieć i poznawać świat jak inne dzieci!

Możesz sprawdzić co u mnie słychać na mojej stronie na Facebooku: Świat Juleczki

Dziękuję Ci za każdy miły gest i pozytywne myśli!
Julia wraz z rodzicami